Dag 13 Saltdal – Levanger.

Na het ontbijt en nog een koffie aan het water beginnen we aan de langste rit van deze tour. 548 km van Rognan naar Levanger.

Verdwalen kunnen we niet want het is gewoon de E6 naar het zuiden volgen. Het eerste stuk schiet lekker op. Wat hogerop rijden we weer door een mooi stuk toendra landschap. Bij vertrek was het weer nog goed maar inmiddels dreigen boven ons donkere wolken terwijl in de verte de zon nog schijnt op de berghellingen met de laatste resten sneeuw. Links boven mij zie ik een roofvogel biddend in de lucht op zoek naar prooi en om mij heen het wijdse van de toendra. Hier steken we ook de poolcirkel weer over.

Weer terug over de poolcirkel.

Bij het info centrum staan duizenden steenmannetjes.

Een deel van de duizenden steenmannetjes.

Als we onze weg vervolgen komen we al gauw bij de wegwerkzaamheden van de E6 aan. De weg wordt over een lengte van vele tientallen kilometers opnieuw aangelegd. Dat wil zeggen er wordt een compleet nieuwe weg naast de oude gelegd. Hierbij gaan de Noren niet over één nacht ijs. Alsof de bodem nog niet stevig genoeg is wordt er eerst als ondergrond een steenbed aangelegd van minimaal een meter dik voordat de afwerkingslagen er op komen. Hierna wordt de oude weg afgebroken en deze ruimte komt weer beschikbaar voor de natuur.

Als de weg dan klaar is moet deze natuurlijk ook even geveegd worden.

Onze motoren hebben hun glans ook verloren en hebben door het vele stof dezelfde grijze kleur als onze haren maar ze stampen ondertussen lekker door. Rond de klok van drie uur dreigt het uiteindelijk serieus te gaan regenen en trekken we onze regenkleding aan. De eerste regen van onze vakantie. De temperatuur is inmiddels ook behoorlijk gedaald. In een rustig tempo rijden we verder terwijl het zo nu en dan regent en ook de wegwerkzaamheden voor de nodige vertraging zorgen. De afgelopen dagen hebben we vaak waarschuwingsborden voor elanden gezien. Vandaag hebben we ze in het echt gezien. Een tweetal motorrijders stond te fotograferen toen wij langs kwamen en zodoende werden wij op de eland geattendeerd. Even later zag ik nog een dier wat naar alle waarschijnlijkheid ook een eland was. Even voor half zeven zijn we bij het hotel en zitten er weer 548 kilometers op. Morgen een stuk van de Atlantic Road. Volgens kenners één van de mooiste wegen ter wereld.

Groeten Frans en Johan.

Plaats een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: